درباره

اینجا وبلاگ نهال ماست. نهال آرزوی ما. نهال عشق ابدی ما. که دانه‌اش سال‌ها زیر خاک پنهان بوده و حالا در حال شکفتن و قد کشیدن است. خط سیری است از دیروز تا فردا. امتداد زندگی عاشقانه زن و مردی که همین چند سال پیش، از میان درختان تنومند خیابان ولی‌عصر و طالقانی به سمت ایران‌شهر می‌رفتند و غزل غزل برای هم عاشقانه می‌سرودند. دست در دست هم می‌گذاشتند و با هم قدم می‌برداشتند. گاه آرام و گاه تند. گاه با تنبک و گاه با تنبور. گاه با سعدی و گاه با حافظ و اغلب با مولانا :). عاشق درخت و گل و زمین. در طلب پاکی و باران. آرامش و حیات. نهال ما پیش از این شکفته بود. در لحظه لحظه عاشقی‌های ما.

کم کم که بوی بهار بیاید و رایحه خوش اسفند بپیچد، زمانی که سال نو تحویل شود و گرمای خورشید، زمستان را بدر کند، نهال هم خواهد آمد. با توتم عشق در دست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *